HISTORIA DA COPA DA COSTA (III)

11ª EDICIÓN – TEMPORADA 1973-74

Equipos participantes	11
Campión	NOIA S.D.
Subcampión	S.D. ESTEIRANA

Participan os 11 equipos que disputaron a Liga da Costa. Xogaron a previa seis conxuntos, e déronse os resultados agardados, coa clasificación do Negreira fronte ao Outes (3-0 e 3-4), da Esteirana fronte ao Corcubión (4-1 e 1-2) e do Porteño contra o Baio (4-1 e 4-1). Nos cuartos, o Cee deu a sorpresa ao eliminar ao subcampión ligueiro, Negreira, ao gañarlle os dous partidos (0-2 e 3-1); o Xallas, despois de empatar na casa (1-1), tivo que vencer en Carnota para pasar (0-2); non tivo problemas o invicto campión ligueiro Noia para desfacerse do Malpica nos dous partidos (1-2 e 4-0); e, por último, o Porteño, a pesar do seu mal campionato ligueiro, defendeu con uñas o seu título do ano anterior e tras empatar os dous partidos con igual marcador (2-2) foi derrotado nos penaltis pola Esteirana.

Entrevista a Severo, porteiro do Noia
de tan só 16 anos no Ideal Gallego

Nas semifinais, a Esteirana logrou empatar no campo das Raíces ante o Cee (1-1) para ser un vendaval no Artón (5-0) e clasificarse para a súa primeira final. O Xallas fíxolle fronte ao Noia no Carreiro ao empatar o partido logo de ir dous goles por abaixo (2-2), e aínda lles deu que facer aos noieses no San Alberto, pero ao final a calidade noiesa impúxose (4-2).

O todopoderoso Noia, vencedor de tres ligas, presentábase por vez primeira na final da Copa da Costa, e facíao contra os veciños de Esteiro, tamén novatos nestes lides. O partido de ida disputouse no campo de San Alberto o 14 de xullo, con moito público, sobre todo por parte visitante, e moito vento. A pesar do bo primeiro tempo dos esteiráns, chegouse ao descanso con vitoria local por 2-0 (obra de Alfonso) grazas á actuación do porteiro Severo (de 16 anos). No segundo período estiveron mellor os noieses, e, en cambio, a Esteirana logrou igualar o partido, pero Segundo marcaría o definitivo 3-2. No partido de volta xogado no Artón catro días despois, e con máis público que no da ida, a Esteirana saíu disposto a remontar a eliminatoria, pero sería Alfonso quen adiantase ao Noia antes de chegar ao descanso. Controlou o partido o cadro noiés na reanudación, e Manín conseguiría ampliar a diferenza; a posible relaxación visitante e a coraxe local provocaron que a Esteirana conseguise empatar o partido, con goles de Joaquín e Caamaño, e poñer emoción ao treito final do partido, pero axiña despexou dúbidas Alfonso ao marcar o terceiro e definitivo gol noiés para igualar o marcador do partido de ida. Conseguía así o Noia SD a súa primeira Copa da Costa que sumada á Liga supoñía un dobrete que só conseguira o UC Cee nas dúas primeiras edicións. E facíao o Noia ademais sen perder ningún partido nas dúas competicións, o que dá mostra do seu poderío, aínda que si perdería na promoción de ascenso á Preferente co Brigantium betanceiro.

O Noia SD, campión de Liga e Copa da Costa 1973-74:
Manolo, Lugo, Nando, Mayo, Miculita, Díez II;
Juanatey, Manín, Quico, Lete e Alfonso.

12ª EDICIÓN – TEMPORADA 1974-75

Equipos participantes	14
Campión	S.D. ESTEIRANA
Subcampión	S.C.D. MALPICA

Gelucho e
Periscal

 Eran xa 14 os participantes, os mesmos que no torneo ligueiro. Nos oitavos de final, co Negreira e Baio exentos, o Ponteceso eliminou ao Carnota, a Esteirana ao Laxe, o Xallas goleou ao Porteño, o Malpica venceu ao Fisterra, o Noia sufriu ante o Outes e o Cee impúxose no derby co Corcubión. Nos cuartos, o subcampión Negreira caía sorprendentemente ante o Ponteceso nos dous partidos (3-4 e 2-1); a Esteirana xa sentenciou na ida (3-0) e aguantou na volta (1-1), o Malpica deu a gran sorpresa ao eliminar ao campión ligueiro, o Noia, que perdía en Pedra Queimada (2-0) e non conseguía vencer en San Alberto (1-1); e a piques estivo o Baio de dala co Cee, pois estes venceran en Raíces (4-2), pero no Balsiño os baieses a piques estiveron de forzar a prórroga (3-2).

Nas semifinais, o Ponteceso enfrontouse á Esteirana, e no Municipal vitoria pola mínima para os locais grazas a un gol de Pereira I. Pero na volta os esteiráns demostraron o seu poderío e xa na primeira parte sentenciaran a eliminatoria con tres goles, que serían cinco ao rematar o encontro, obra de Mariño (2), Blanco, José Luis e Paco. Na outra eliminatoria tamén houbo vitoria pola mínima para o equipo local, neste caso o Malpica, que, na Pedra Queimada, impúxose ao Cee cun solitario gol de Moraca; na volta, no Raíces, o Cee logrou igualar a eliminatoria na primeira parte, pero na reanudación os malpicáns fixéronse fortes e lograron empatar o partido cun gol de Souto, para así conseguir o pase á final.

Amancio fixo o saque de honra

Chegaba por vez primeira o Malpica a unha final copeira, mentres que a Esteirana repetía a do ano anterior, agora con ansias de obter mellor resultado. O 13 de xullo, coincidindo coas festas do San Cristovo, disputouse a ida en Pedra Queimada, nun encontro no que o vento foi un dos protagonistas. O outro protagonista foi a Esteirana, que, cun gran xogo, deixou sentenciada a final ao vencer por 0-3; no primeiro tempo só houbo un gol, obra de Mariño, o máximo goleador ligueiro; e na reanudación, os esteiráns, co vento en contra, aumentaron a conta con goles de José Luis e Mariño. Pero o Malpica non tirou a toalla, e no Artón saíu en tromba e logrou marcar dous goles, obra de Periscal e Gelucho, que lles puxo o medo no corpo aos esteiráns, pero Casal II logrou recurtar antes do descanso. As forzas malpicás chegaron ata aí, pois na reanudación a Esteirana sacou o rodete e marcaría catro goles para golear tamén na volta. Primeira Copa da Costa para a Esteirana, nunha final que tivo dous feitos significativos: a presenza no partido de volta en Esteiro do xogador do Real Madrid Amancio Amaro, que fixo o saque de honra, e a actuación dentro do cadro esteirán dun xuvenil, autor de tres goles na final, que logo habería triunfar no Deportivo: José Luis Vara.

FINAL IDA (13-07-1975)
S.C.D. MALPICA	Santiago; Milucho, Gelucho, Chucho; Benigno, Tonecho; Souto (Andrés), Juan Francisco, Periscal, Costa (Secundino), Moraca.
S.D. ESTEIRANA	Emeterio; Vilas, Tono, Casal I; Joaquín, Cordero; Blanco, Casal II, Mariño, Paco, José Luis.
Goles	0-1 Mariño; 0-2 José Luis, 0-3 Mariño.
FINAL VOLTA (18-07-1975)
S.D. ESTEIRANA	Emeterio; Tono, Cordero, Casal I; Joaquín (Fernández), Blanco; José Luis, Casal II, Mariño, Paco, Lito (Ricolo).
S.C.D. MALPICA	Santiago; Milucho, Gelucho, Chucho; Benigno, Tonecho; Andrés (Cuevas), Juan Francisco, Periscal, Figueroa, Moraca (Tito).
Goles	0-1 Periscal, 0-2 Gelucho, 1-2 Casal II; 2-2 José Luis, 3-2 Ricolo, 4-2 Cordero, 5-2 José Luis.

Equipo da Esteirana na final da Copa [Torres, 2006]

13ª EDICIÓN – TEMPORADA 1975-76

Equipos participantes	13
Campión	DEP. CARBALLO
Subcampión	S.D. FISTERRA

Periscal, goleador do Dep. Carballo

Dos 15 equipos que competiron na Liga da Costa foron baixa para a Copa dous: o campión Outes, que preferiu centrarse na promoción de ascenso á Preferente, e o Corcubión. Tres equipos quedaron exentos dos oitavos de final (Dep. Carballo, Baio e Esteirana), nos que o Malpica e o Negreira se desfixeron sen dificultades do Zas e do Laxe, respectivamente; o Carnota necesitou os penaltis para eliminar o Buño, o Xallas deu a sorpresa ao deixar fóra ao subcampión ligueiro Ponteceso, e no enfrontamento Fisterra-Porteño houbo moitos goles que depararon o pase dos fisterráns (8-6 no global).

Os irmáns López Canosa (Fisterra)

Nos cuartos, o Dep. Carballo -que volvía á Costa despois de deixar a Liga de Arteixo- empatou na ida co Malpica (1-1), pero na Pedra Queimada goleou e pasou a semifinais (1-5); o Carnota tivo que suar para desfacerse do Negreira, pero o 2-0 que levou de Lombáns foi suficiente no Cepelo (1-0 para o Negreira). O Xallas venceu pola mínima nos dous partidos ao Baio, que deu máis guerra da esperada (3-4 e 3-2); mentres que houbo tamén igualdade entre o Fisterra e a Esteirana, pero os fisterráns tamén gañaron os partidos pola mínima (1-0 e 4-5). Nas semifinais, o Dep. Carballo impúxose ao Carnota nos dous partidos por idéntico resultado (2-1), co que se metía na súa primeira final, e deixaba aos carnotáns sen o favoritismo que tiñan. Na outra eliminatoria, o Xallas e o Fisterra empataron no Carreiro (3-3) e resolviuse todo no Ara Solis, onde o Fisterra foi superior (2-0) e obtivo o pase á final.

O Deportivo Carballo debutaba nunha final da Copa da Costa mentres que para o Fisterra era a súa terceira, sen conseguir o galardón nas dúas precedentes. Amplo despregamento nas páxinas de El Ideal Gallego pola presenza do médico fisterrán J.M. Segura como correspodente do xornal coruñés, con varias entrevistas a varios xogadores (o carballés Periscal, e polo fisterráns os irmáns José, Juan e Chucho López, Carlos, Quinito, Paquito...). O partido de ida xogouse no Municipal carballés, e a pesar do dominio fisterrán dous goles de Ito -un en cada tempo- déronlle unha cómoda vitoria ao Deportivo Carballo. Pero o Fisterra non daría o seu brazo a torcer e cunha magnífica entrada no Ara Solis, o encontro de volta foi unha festa, co ex-xogador fisterrán Negro ao mando da banda de animadores locais. Amancio Amaro acudiu desde Esteiro, onde veraneaba, a Fisterra para facer outro ano o saque de honra. E saída en tromba do cadro local, que axiña marca un gol por medio de Míguez, pero foi un espellismo. Din as crónicas que o Fisterra fixo un dos peores partidos da temporada, algo ao que influiu o mermado estado físico do xogador-adestrador José e da promesa Paquito. Aguantou o Dep. Carballo todos os envites locais e aguantou o resultado para gañar a súa primeira Copa da Costa.

FINAL IDA (11-07-1976)
DEP. CARBALLO	Santiago; Vitolo, Villar, Pallas; Ito, Moreira; Medina, Juan Vila (Castro), Periscal, Lucho, Lolo (Ramón).
S.D. FISTERRA	Quinito; Juan Ángel, Torres, Míguez; Carlos, Juan Ramón; Suárez (Tanxeiro), José, Paquito, Velay (Manoliño), Chucho.
Goles	1-0 Ito; 2-0 Ito
FINAL VOLTA (18-07-1976)
S.D. FISTERRA	Quinito; Juan Ángel, Torres, Velay; Juan Ramón, Carlos; Tanxeiro, José, Míguez, Paquito, Chucho. No segundo tempo entrou Suárez.
DEP. CARBALLO	Santiago; Ramón, Villar, Pallas; Ito, Vitolo; Medina, Moreira, Periscal, Lucho, Juan Vila. No segundo tempo entraron Lolo e Piñeiro.
Goles	1-0 Míguez (20).

O Dep. Carballo 75-76 gañou a súa única Copa da Costa

14ª EDICIÓN – TEMPORADA 1976-77

Equipos participantes	16
Campión	OUTES F.C..
Subcampión	S.D. ESTEIRANA

Moito ambiente no Conchido

Participan 16 equipos dos 17 que competiron na Liga, pois o campión Fisterra non participou pola súa presenza na fase de ascenso á Preferente. Nos oitavos de final, a eliminatoria estrela foi entre o Bergantiños e o Cee, segundo e terceiro na liga, que se decantou a favor dos ceenses logo de gañar en Carballo (1-2) e empatar en Cee (1-1). Goleadas do Dep. Carballo fronte ao Sp. Zas, do Carnota co Laxe ou do Outes co Ponteceso; mentres que máis igualados estiveron os pases do Negreira fronte ao Xallas, do Buño contra o Baio, do Malpica fronte o Corcubión ou da Esteirana contra o Porteño, onde se marcaron 17 goles (4-3 na Ponte do Porto e 6-4 en Esteiro).

Gol de Manolito na ida [LVG]

Nos cuartos, o Outes gañou pola mínima no Conchido (1-0) e moita emoción e goles en Negreira para o pase dos da Serra (5-5); o derby entre o Buño e Malpica resolveuse cunha vitoria mínima dos oleiros en Xaviña (1-0) e a remonta dos malpicáns na Pedra Queimada (3-1). O Carnota deu a sorpresa gañando en Lombáns ao Cee (2-0) e refrendouna cun empate nas Raíces (3-3); mentres que a eliminatoria máis igualada foi a que enfrontou aos dous últimos campións, Dep. Carballo e Esteirana, que, logo de que cada un gañase como local por 2-0, resolveuse nos penaltis a favor dos esteiráns. Nas semifinais, o Outes sentenciou a súa eliminatoria co Malpica xa na ida ao vencer 4-0, que fixo insuficiente a vitoria mínima dos malpicáns na volta (1-0); na outra, a Esteirana logrou gañar en Lombáns (0-1) a un Carnota que non se deu por vencido e a piques estivo de igualar a contenda (2-2 no Artón).

Era a terceira final para a Esteirana en catro temporadas e era a primeira para un Outes que xogou como local no partido de ida celebrado o 10 de xullo. Excelente ambiente no campo do Conchido e dous goles obra de Manolito e Moncho no primeiro tempo déronlle unha boa vantaxe ao Outes neste partido (2-0). Unhas catro mil persoas, falan as crónicas, que presenciaron a volta no Artón, co saque de honra do goleador local Mariño, de baixa por unha fractura de tibia e peroné. A Esteirana dominou o primeiro tempo na busca dos goles que igualasen a eliminatoria pero o porteiro outiense Pájaro impediuno. Tiveron que agardar ata o segundo tempo a que chegase o primeiro para a Esteirana, pero o Outes apagou as ansias locais conseguindo empatar o partido pouco despois e o erro dun penalti por parte do esteirán Paco foi o golpe definitivo. Nos minutos finais os da Serra mesmo lograron gañar o partido para certificar a conquista da súa primeira Copa da Costa.

FINAL VOLTA (18-07-1977)
S.D. ESTEIRANA	Emeterio; José María, Tono, Blanquiño; Luis Casal, Curruncho; Veloso, Dominguiños, Paco, Casal, Ricolo.
OUTES F.C.	Pájaro; Benavente, Tajes, Andrés; Paco (Sarmiento), Alejandro; Rodri, Carballo, Eduardo, Campos, Manolito (Quintela)
Goles	1-0 Dominguiños (55), 1-1 Eduardo (68), 1-2 Carballo (82)

Outes e Esteirana aliñados no campo do Artón

15ª EDICIÓN – TEMPORADA 1977-78

Equipos participantes	16
Campión	U.C. CEE
Subcampión	S.D. BUÑO

Participan 16 dos 18 equipos que xogaron a Liga da Costa, coa baixa dos campións dos dous grupos que desde este ano tiña a competición ligueira. Dep. Carballo e Esteirana non xogaron a Copa, inmersos na promoción de ascenso á Preferente. Nos oitavos de final non houbo ningún enfrontamento importante, con fáciles pases para o Negreira fronte ao Lariño, do Outes sobre o Baio, do Buño co Porteño, do Malpica co Camariñas e dos renovados Cee e Laxe fronte a Ponteceso e Bergantiños, respectivamente. Máis dificultades tivo o Carnota para eliminar o Sp. Zas ou o Corcubión para deixar fóra o Xallas.

O Buño xogou a súa 4ª final

Nos cuartos de final houbo moita igualdade, coa mínima excepción do enfrontamento do Buño co Laxe, no que os oleiros lograron golear na volta. Outes e Cee empataron na ida (4-4), e na volta un solitario gol dos ceenses serviu para que quedasen no camiño os actuais campións. As outras dúas eliminatorias resolvéronse nos penaltis, pois tanto no Malpica-Carnota como no Corcubión-Negreira todos os partidos acabaron en empate, co que foi o lanzamento das penas máximas o que determinou o pase de Carnota e Corcubión. Nas semifinais, o Carnota impúxose en Lombáns ao Buño cun solitario gol de penalti marcado por Caluso no segundo tempo; e na volta, o protagonista foi o oleiro Lista, autor de tres goles que lle deron a volta ao gol inicial do carnotán Joseíño. O Buño -que mesmo erraría un penalti no desconto e tería a baixa de Varela cun traumatismo craneal- pasaba á final da Copa. Na outra semifinal, o Corcubión non puido facer nada ante o Cee e este sentenciou a eliminatoria con catro goles, repartidos a pares entre Insua e Madriñán. Mesmo resultado que se ía dar nas Raíces, con goles de Insua e Pancho no primeiro tempo, e de novo Pancho e Santiago no segundo.

Insua iría para
o Madrid Xuv.

Repetíase a final da Copa da segunda edición entre o UC Cee, para o que era a súa terceira final, unha menos das que acumulaba a SD Buño. O partido de ida xogouse no campo de Xaviña e na primeira parte o Cee foi o claro dominador, equipo no que destacou Insua que se erixiu na figura do partido e confirmou o porqué de que estivesen no partido varios observadores de categoría nacional. Con todo, non houbo goles no primeiro período, pero si chegou nada máis comezar o segundo, precisamente obra da figura ceense. O Buño reaccionou e conseguiu empatar o partido e nos minutos finais mesmo tivo ocasións para ir con vantaxe ao encontro de volta, mais non as materializou. Na volta no campo das Raíces, o equipo local fíxose dono do encontro e en menos de media hora xa marcara dous goles, o que unido á expulsión do oleiro Alejandro por protestar o segundo gol fixo que a final fose plácida para eles. Na segunda parte chegaría un terceiro gol para os ceenses, obra de Madriñán, que foi designado mellor xogador do partido. O Buño tivo a oportunidade de marcar o gol da honra, pero non era o día dos oleiros e fallarían un penalti nos minutos finais. O Cee levantaba a súa terceira Copa da Costa nas tres finais disputadas.

FINAL IDA (09-07-1978)
S.D. BUÑO	Luis; Puskas, Alejandro, Casal; Antelo, Herrero; Lista, Americano, Asorey, Cancela (Novo), Fernando.
U.C. CEE	Manolo; Becho, José Antonio, Pinche; Ramiro (Louro), Alberto; Santiago, Pericona, Pancho, Madriñán, Insua.
Goles	0-1 Insua (47), 1-1 Lista (70)
FINAL VOLTA (16-07-1978)
U.C. CEE	Manolo; Becho, Alberto, Pincho; Pericona (Rey), Picolo; Insua, Pancho, Madriñán, José Antonio, Santiago.
S.D. BUÑO	Luis (Paco); Puskas, Alejandro, Tarabela; Herrero, Casal (Novo); Lista, Antelo, Asorey, Americano, Fernando.
Goles	1-0 Madriñán (20), 2-0 Pericona (28); 3-0 Madriñán

HISTORIA DA COPA DA COSTA (II)

6ª EDICIÓN – TEMPORADA 1968-69

Equipos participantes	8
Campión	XALLAS F.C.
Subcampión	PONTECESO S.D.

Lalo rexistraba un gol
do Xallas [LVG] 

Despois da liga máis igualada, que se resolveu por céntesimas de gol (ver artigo), chegaba o torneo copeiro no que participaron oito dos nove equipos, pois renunciou o At. Bergantiños. Este ano a novidade era que se permitía facer un troco por equipo. Polo tanto, xa entraron nos cuartos os equipos, e o campión ligueiro Buño facíao contra o Cee, que acabara penúltimo na liga, pero deulles que facer aos oleiros: empate en Raíces (2-2) e vitoria pola mínima do Buño en Xaviña (3-2). O subcampión Muxía visitaba o novo campo Municipal de Ponteceso, para enfrontarse a un equipo que rematara na zona media pero que se reforzara para a Copa, e abofé que o fixo pois sentenciou xa na ida (5-1) e volveu vencer en Muxía (0-3). O pechacancelas ligueiro, o Baio, recibía ao Xallas, que como era habitual no equipo de Raso volvía fichar moitos xogadores; aínda así os baieses lograron empatar no Balsiño (2-2) pero no Carreiro impúxose o poderío xalleiro (3-0); e por último, o Soneira fixo sufrir ao terceiro na liga, o Fisterra, que perdía en Vimianzo (2-1) e tiña que remontar na volta (4-2).

Os desempates eran
habituais nas primeiras
edicións da Copa [LVG]

As semifinais parecían sentenciadas na ida, pero non foi así. Quen si o fixo foi o Xallas que goleou con estrépito ao Fisterra no Carreiro (7-1) e volveríao facer na volta (1-4). Pola súa parte, no derby entre o Buño e o Ponteceso o morbo estaba na fichaxe do porteiro oleiro Santiago polo Ponteceso, que a dicir dos expertos fora o mellor da Costa ese ano, pero na visita a Xaviña, Santiago tivo que recoller o balón catro veces das súas redes, pois o Buño impúxose por 4-1, polo que parecía que se ía repetir a final do ano anterior. Pero no Municipal o Ponteceso foi un vendaval e impúxose ao Buño por 6-1 e meteuse na final.

O 21 de setembro disputouse o partido de ida da final no Municipal de Ponteceso, e os locais gañaron o partido grazas a dous goles, un en cada tempo, que se aproveitaron da expulsión do xalleiro Joselín no primeiro tempo. O mesmo resultado ía darse na volta sete días despois, con vitoria xalleira, tamén cun gol en cada tempo. Polo tanto, houbo que xogar un partido de desempate e o escenario escollido foi o campo de Vimianzo, que contou cunha espléndida entrada. O encontro foi igualado ata mediada a segunda metade, na que o gol de penalti que marca Mayer desequilibrou a balanza e acabou goleando o Xallas para alzarse coa súa terceira Copa da Costa.

Seguía o dominio do Xallas de Raso na Copa da Costa

FINAL IDA (21-09-1969)
PONTECESO S.D.	Santiago; Richard, Rego, Pelayo (Valentín); Chicho, Muñiz; Conde, Calvo, Chencho, Ferro, Amancio.
XALLAS F.C.	Arufe; Puchini, Ventura, Rúa; Mayer, Kubala; Lete (Aparicio), Rivera, Matito, Quico, Joselín.
Goles	1-0 Conde (10), 2-0 Richard (51)
FINAL VOLTA (28-09-1969)
XALLAS F.C.	Arufe; Aparicio, Puchini, Rúa; Mayer, Ventura; Lete, Rivera, Matito, Arana, Kubala.
PONTECESO S.D.	Santiago; Verdes, Rego, Trigo; Chicho, Muñiz; Conde, Calvo, Chencho, Amancio, Ferro.
Goles	1-0 Kubala (15), 2-0 Rivera (70)
FINAL DESEMPATE (05-10-1969)
PONTECESO S.D.	Santiago; Verdes, Rego, Trigo (Valentín); Chicho, Muñiz; Conde, Calvo, Chencho, Ferro, Amancio.
XALLAS F.C.	Arufe; Arana, Puchini, Rúa; Mayer, Ventura; Lete, Quico, Matito, Rivera, Kubala.
Goles	0-1 Mayer (65), 0-2 Rivera (70), 0-3 Lete (87)

7ª EDICIÓN – TEMPORADA 1969-70

Equipos participantes	10
Campión	BUÑO S.D.
Subcampión	FISTERRA S.D.

Esta Copa estivo marcada pola
morte de Chouciño III [LVG]

Participan 10 equipos, coa baixa respecto á liga do Soneira e a alta do Fisterra, que volve á competición. Dúas previas tiveron que xogarse, por un lado un interesante Cee-Ponteceso, terceiro contra primeiro na liga, que rematou con vitoria pontecesá (1-3 en Cee e 0-0 en Ponteceso), e pola outra parte, o Xallas, penúltimo na liga, remontou na volta (5-1) o 3-1 que levaba o Carnota de Lombáns.

Os cuartos de final viñeron empanados polo falecemento do xogador Chociño III, do Dep. Carballo, polo que os partidos de volta se adiaron unha semana. Eliminatoria estelar en cuartos entre Ponteceso e Buño, que ademais do clásico derby supuña o enfrontamento entre campión e subcampión ligueiro e a repetición da semifinal do ano anterior. Empate no partido xogado no Municipal, e vitoria pola mínima dos oleiros en Xaviña (4-3). O Xallas, xa sen fichaxes de relumbrón, impúxose no Carreiro ao Deportivo Carballo (4-2), que quixo na volta honrar ao seu xogador falecido e remontou a eliminatoria (4-0). O derby Porteño-Muxía resolveuse na volta a favor dos muxiáns (4-1), que remontaron o 2-1 da Grixa; mentres que o Baio puxo en serias dificultades ao Fisterra e estes pasaron nos penaltis (1-0 e 2-1).

Nas semifinais o Dep. Carballo lograba empatar en Buño (1-1), pero na volta en Pedras Brancas os oleiros marcaron tres goles no segundo tempo e volvían a unha nova final. Na outra eliminatoria, o Muxía de Tito Luaces pasaba por riba do Fisterra e impúñase por un contundente 5-1, pero os fisterráns fixeron a machada de empatar a eliminatoria na volta cun 6-2 e marcar Bustillo na prórroga o sétimo e clasificarse para a final.

O partido de ida xogado en Buño trouxo o malestar dos equipos por non contar o árbitro con xuíces de liña, e despois o encontro deixou xa sentenciada a final, pois os oleiros impuxéronse por un contundente 6-0, con actuación estelar de Novo, que marcou 4 goles, e Fisterra ata erraría un penalti. A volta foi un mero trámite -nin os xornais coruñeses se desprazaron a Fisterra e non temos as aliñacións do encontro-, que só serviu para que o Buño perdese o primeiro partido desta Copa, pero conseguiu de todos os xeitos a súa segunda Copa da Costa.

Segunda Copa da Costa para o Buño [Porto/Pose, 2014]

FINAL IDA (27-09-1970)
BUÑO S.D.	Luis; Tarabela, Paco, Casal; Ito, Julio; Eladio, Novo, Longo, Americano, Chouciño.
S.D. FISTERRA	Ramón; Agapito, Coné, Velay; Viriolo, Marcote; Antolín, Cándido, Manolete, Modesto, Laureano.
Goles	1-0 Chouciño, 2-0 Novo (p), 3-0 Novo, 4-0 Eladio; 5-0 Novo, 6-0 Novo

8ª EDICIÓN – TEMPORADA 1970-71

Equipos participantes	11
Campión	U.D. CARNOTA
Subcampión	PONTECESO S.D.

Participan 11 dos 12 equipos que disputaron a liga, pois o Muxía renunciou ao torneo copeiro. A previa trouxo tres eliminatorias, nas que o Porteño se desfixo sen problemas do Baio, o Carnota tivo que gañar en Santa Comba para eliminar o Xallas, e a gran sorpresa veu da derrota do Noia, campión ligueiro, fronte ao Negreira. Nos cuartos, o Negreira gañáballe ao Buño en Cepelo (2-0) pero os oleiros remontaron en Xaviña (3-0); mentres que o Carnota gañaba pola mínima en Lombáns ao Fisterra (2-1) e conseguía o pase tras o empate na volta (3-3). Moi igualada a eliminatoria entre o Porteño e o Dep. Carballo, con empate na Grixa (2-2) e vitoria con moitos goles dos carballeses nas Pedras Brancas (5-4); e na confrontación estrela, entre o segundo da Liga, o Cee, e o terceiro, o Ponteceso, o resultado da ida en terras bergantiñás (3-1 para o Ponteceso) foi definitivo, pois nas Raíces non houbo goles.

As semifinais xa quedaron medio resoltas nos encontros de ida, pois tanto o Carnota como o Ponteceso lograron vencer como visitantes. Os carnotáns fixérono en Xaviña ante o Buño (1-2) e unha semana despois en Lombáns golearon para alcanzar a súa primeira final (4-0). No enfrontamento bergantiñán, o Ponteceso venceu en Pedras Brancas (0-2) e volveuno facer no Municipal (3-1) ante o Dep. Carballo.

Gran reportaxe da
final en LVG

O partido de ida da inédita final xogouse en Lombáns o 10 de outubro e o Carnota levou unha vitoria pola mínima, que puido ser máis ampla de non errar dous penaltis: no min. 57 Quinocho lanzou o primeiro e Mato Pet logrou desviar o balón a córner, aínda que deste lanzamento de esquina chegou o gol carnotán; e no minuto 65 Quinocho volveu errar unha nova pena máxima ao disparar contra o traveseiro. O encontro de volta foi emocionante, pero tamén deu mostras do incivismo que reinaba en moitos partidos da Costa, e é que o partido non chegou á súa fin. O Ponteceso igualaba a eliminatoria cun gol na primeira parte, e cando xa todo indicaba que habería terceiro partido (mesmo xa acordaran que fose Cee), o Carnota consegue marcar no minuto 89, un gol protestado polos locais por fóra de xogo posicional dun dianteiro carnotán. O gol provocou a invasión do campo por parte dos afeccionados locais e agresións ao árbitro e xuíz de liña, polo que o colexiado deu por rematado o partido antes da hora. Mesmo houbo problemas na entrega do trofeo de campión aos carnotáns, pois o público local tratou de impedir que se lles dese a copa, que chegou a sufrir algún desperfecto.

FINAL IDA (10-10-1971)
U.D. CARNOTA	Juan Antonio; Alonso, Juan, Carlos; Taboada, Pazos; Mugía, Paco, Domingo, Quinocho, Gosende (Michelín)
PONTECESO S.D.	Mato Pet; Martuxa, Gelucho, Pelayo; Chicho, Moncho; Benigno (Fraile), Ordóñez, Chencho, Ferro, Muñiz.
Goles	1-0 Pazos (58)
FINAL VOLTA (17-10-1971)
PONTECESO S.D.	Mato Pet; Martuxa, Gelucho, Pelayo; Chicho, Moncho; Benigno, Ordóñez, Chencho, Muñiz, Ferro.
U.D. CARNOTA	Juan Antonio; Alonso, Juan, Carlos; Taboada, Pazos; Michelín, Paco, Domingo, Quinocho, Mugía.
Goles	1-0 Moncho; 1-1 Domingo (89)

9ª EDICIÓN – TEMPORADA 1971-72

Equipos participantes	10
Campión	PONTECESO S.D.
Subcampión	S.D. NEGREIRA

No comezo do verán, participan os 10 equipos que competiron na Liga da Costa, e os dous primeiros nela tiveron que xogar a previa. O campión Negreira desfíxose do Baio gañando os dous partidos pola mínima (1-2 e 3-2), e o subcampión Noia foi máis contundente contra o Porteño, que acabara no podio ligueiro (2-4 e 6-1).

Nesta edición introduciuse a norma do valor dobre dos goles marcados en campo contrario en caso de igualdade final, e nos cuartos de final dous equipos pasaron grazas a esta norma. O Noia quedou elimiando co Dep. Carballo, a pesar de gañar 3-1 no San Alberto, pero o gol dos carballeses valeulles para pasar pois nas Pedras Brancas gañaron por 2-0. O mesmo lle pasou ao Negreira, que perdera en Fisterra por 4-2, pero na volta chegoulle cun 2-0 para seguir adiante. O Cee goleou nos dous encontros á Esteirana (1-5 e 7-2) e na última eliminatoria repetíase a final do ano anterior. O Carnota venceu en Lombáns (2-1) e o Ponteceso fíxoo no Municipal (3-1), novamente con incidentes, neste caso por parte dos visitantes que protestaban a anulación dun gol nos minutos finais.

As semifinais estiveron moi igualadas e tan só un gol de diferenza deu o pase á final. En Carballo, o Deportivo e o Negreira empataron na ida (2-2), e na volta en Cepelo os nicrarienses impuxéronse por 2-1 con dous goles de Leandro. Na outra eliminatoria, o Ponteceso trouxo un gran resultado de Cee ao vencer 2-3, pero os ceenses non se deron por mortos e a piques estiveron de dar un susto (1-1).

O Ponteceso por fin gañaba a Copa

Sen apenas descanso, dous días despois da volta das semifinais xa se disputou a ida da final, e facíao no Municipal de Ponteceso, na que o equipo local conseguiu unha vitoria pola mínima que deixaba aberta a final para a volta. O 23 de xullo xogouse a volta en Cepelo, e o Ponteceso volveu vencer pola mínima ao Negreira e conseguía a súa primeira Copa da Costa na súa terceira final.

FINAL IDA (18-07-1972)
PONTECESO S.D.	Mato Pet; Periscal, Gelucho, Casal; Pallas, Martuxa; David, Ordóñez, Pereira, Muñiz, Ferro.
S.D. NEGREIRA	Rocha; Ramos, Elías, Emilio; Castro, Cotón; Leandro, Moisés, Cros, Carballo, Brenlla.
Goles	1-0 Pereira (7).
FINAL VOLTA (23-07-1972)
S.D. NEGREIRA	Rocha; Ramos, Elías, Emilio; Castro, Cotón (Yañez); Leandro, Moisés, Cros, Carballo, Brenlla.
PONTECESO S.D.	David; Periscal, Gelucho, Casal; Martuxa, Pallas; Pereira, David, Tito, Muñiz, Ferro.
Goles	0-1 Ferro (66).

10ª EDICIÓN – TEMPORADA 1972-73

Equipos participantes	10
Campión	C.D. PORTEÑO
Subcampión	U.D. CARNOTA

O Carnota xogaba a súa 2ª final

Novamente 10 clubs na competición, os mesmos que participaron na Liga da Costa. Na previa, Porteño e Negreira desfixéronse con comodidade de Esteirana e Baio, respectivamente. Nos cuartos, o Carnota desfíxose do Xallas na volta (3-0) tras perder no Carreiro pola mínima (3-2). O Noia levou unha boa vantaxe a Corcubión (3-0), equipo que debutaba na competición e que logrou un meritorio empate na volta (1-1). Outro debutante, o Outes, vía como o Negreira o goleaba nos dous enfrontamentos (5-0 e 1-4), e a sorpresa veu de parte do Porteño que conseguía impoñerse en Raíces ao subcampión Cee (2-3) e refrendou o pase á final na Grixa cunha clara vitoria (3-0).

Pastoriza, o Pichichi da liga

Nas semifinais, o campión ligueiro Noia caía derrotado na súa visita a Lombáns (4-2) e o Carnota certificaría a sorpresa en San Alberto ao volver gañar (1-2) e clasificarse así para a súa segunda final. Moitos goles na Grixa para que o Porteño derrotase ao Negreira polo marcador de 6-3, e na volta en Cepelo aos barcaleses faltoulles un gol para superar a eliminatoria (3-1), polo que o Porteño chegaba á súa primeira final.

O primeiro partido da final xogouse en Lombáns, e o Porteño levou un gran resultado para a volta ao vencer por 3-4, nun encontro no que foi superior aos locais (1-2 no descanso). Eran logo os favoritos para gañar, e así o confirmaba Ramón Miñones 'Pastoriza', figura dos porteños, que ese ano fora o máximo goleador ligueiro, e que dicía que na Copa querían quitar a espiña da liga, na que quedaron cuartos a pesar de ser un dos favoritos. Na Grixa, o Porteño confirmou os prognósticos e gañou a súa primeira Copa da Costa. Novamente moitos goles para un marcador final de 5-3, e un global de 9-6, o que supón que os 15 goles sexan a maior cifra conseguida nunha final da Copa da Costa.

Primeira e única Copa do Porteño [LVG]

FINAL VOLTA (15-07-1973)
C.D. PORTEÑO	Pepe; Perucho, Xaviñán, Oliveira; Pichurri, Moli; Juan, José, Pastoriza, Cachán, Sanchís (Ricardo).
U.D. CARNOTA	Facio; Miche, Ulloa, Pepe; Lago, Pirri; Domingo, Cándido, Peteiro, Pitisco (Chino), Segundo.
Goles	0-1 Peteiro, 1-1 Pichurri, 2-1 Juan, 2-2 Domingo, 3-2 Moli; 4-2 Facio (pm), 4-3 Segundo, 5-3 Juan.

A Copa da Costa gañada
polo CD Porteño